Kışın benzinin solması gibi
Uçurumun kenarına 
Usuldan usula yaklaştı.
Gözleri
Belirsiz bir bulut 
Edasıyla aşağıyı süzüyordu.
Sert kayalıklara
Sarp geçitler
Otağını kurmuştu...

Yaşanamamışların 
Ezikliğini duyumsadığı an
Bacaklarında soğuk ter
Gözlerinde sıcak nem
Hissettiği andı...

Buna rağmen benliğini
Ruhunun derinliklerinde
Evrenin doğusuna tanıklık
Etmiş bir doygunluk kaplamıştı...

Gözlerini kapadı
Derin bir nefes aldı
Kollarını sonuna kadar açtı 
Ve kendini
Bıraktı...

Bir ana ömrü sığmıştı
Bütün hayatı
Gözlerinin önünden geçerken,
Çoğu çocukluk anıları...
Ve o andan sonra
An kavramı da kalkmıştı...

Kendini bütün 
Yaşanılmışların ortasında
Buldu birden.
Ünlüler,basitler,
Güçlüler,sıradanlar,
Mazlumla zalim
Hepsi bir arada...

Bir yerde bir grup 
İnsanın toplanmış
Parçalanmış bir cesede
Baktıklarını gördü.
Acıyarak bakıyorlardı.
Yazık
Cehenneme gitti diyorlardı...

Güldü
Dünya, cennet, cehennem
Hepsi aynı yerdeydi...